Studiesucces – Myrthe Metsch

Mijn dringende studieadvies-advies

Gepubliceerd: 16 May 2023 • Leestijd: 1 minuten en 44 seconden • Myrthe

Studenten gestart in studiejaar ’19 en ’20 hadden geen bindend studieadvies. Studenten gestart in studiejaar ’21 moeten voldoen aan minimaal 48 studiepunten behaald uit studiejaar 1, maar hebben daar twee jaar de tijd voor. Studenten gestart in studiejaar ’22 hebben weer iets nieuws: een dringend studieadvies (dsa).

Aankomend studiejaar geldt opnieuw een dsa en voor collegejaar ’25 oppert Minister Dijkgraaf een nieuwe norm van dertig studiepunten in jaar 1 en nog eens dertig in jaar 2. Dit zou de prestatiedruk voor studenten verlagen. Volgt u het nog?

In het rapport Professionals voor morgen – strategische agenda van de Vereniging van Hogescholen van 2019-2023 is de belofte van het experimenteren met het bsa al te lezen. De Vereniging van Hogescholen merkt terecht op dat het bsa an sich prima in te zetten is als pedagogisch instrument (zoals ik al schreef in mijn eerdere blog over het destijds afschaffen van het bsa).

Helaas bewerkstelligd(e) het bsa niet (altijd) wat werd beoogd. Het eerste jaar van studie X bij de Haagse Hogeschool net niet halen om vervolgens dezelfde studie in Rotterdam te gaan doen schiet inderdaad zijn doel voorbij. Fijner is dan als de student in de voor hem al bekende omgeving en peergroep alsnog het eerste jaar van zijn studie kan afronden op, in dit voorbeeld, de HHS. En eerlijk is eerlijk: ook voor een Hogeschool is al dat geswitch van studenten niet fijn, want erg onvoordelig qua bekostiging.

Het besluit van het college van bestuur verleden studiejaar om te kiezen voor een dringend in plaats van een bindend studieadvies kon ik dan ook – hoewel ook ik beren op de weg zag – prima volgen. Recent las ik op Profielen dan weer dat de medezeggenschapsraad liever opnieuw een bsa zou zien dan een dsa.

Nu het dsa voorlopig toch de weg is die we zijn ingeslagen stel ik voor dat we allereerst eens met elkaar vastleggen wat we nu eigenlijk beogen met het dsa. Te veel opties passeren wat mij betreft nu de revue, van kwaliteitsborging tot stressmanagementtool en misschien zelfs wel financieel gewin voor de onderwijsinstelling. Laten we vervolgens na een aantal jaar evalueren wat het effect is van een dsa.

Geef studenten de gelegenheid om te wennen aan een systeem waarin niet meer extern wordt bepaald of je wel snel genoeg voldoet of niet. Geef coaches en docenten de ruimte om (nieuwe?) pedagogische interventies te ontwikkelen voor studenten die niet (direct) voldoen aan het, toch ook extern opgelegde ideaal, van nominaal is normaal.

Experimenteren is soms nuttig, maar verander de doorstroomregels niet élk jaar van vorm en doel. Dat is mijn dringende studieadvies-advies.

Vaarwel, stok achter de deur

Gepubliceerd: 20 September 2022 • Leestijd: 2 minuten en 9 seconden • Myrthe

Er ligt een ontzettend interessant pedagogisch vraagstuk op tafel. Wat doen ‘we’ met het bsa? Voor de studenten die dit studiejaar zijn gestart met studeren is er geen bindend studieadvies meer, maar een dringend studieadvies. Het ziet ernaar uit dat vanaf volgend studiejaar gewerkt gaat worden met een bindend studieadvies na twee jaar.

Nu heb ik altijd al ambivalente gevoelens gehad over het bindend studieadvies. De ene keer was ik een ferm aanhanger van het radicale idee dat we studenten als volwassenen zouden moeten behandelen. Volwassen mensen sla je niet met een stok om ze harder te laten lopen toch?

Aan de andere kant hoorde ik mezelf tijdens talloze slc-gesprekken de stok met liefde uit de kast pakken. ‘Als ik zo naar je studievoortgang kijk wordt het spannend of je het gaat redden dit jaar … Kies je? Want anders wordt er straks voor je gekozen …’ Ach, en dat werkte dan soms toch om sommige motoren wat harder op stoom te laten komen.

Recent realiseerde ik me dat het eigenlijk heel logisch is dat de ‘stokmethode’ goed werkt. Als je kijkt naar waar de meeste opvoedkundige vraagstukken over gaan is dat de ingewikkelde samenhang tussen het stellen van grenzen (veiligheid) en het bieden van autonomie. Een derde belangrijk element is erkenning (letterlijk: ik zie jou als persoon, jij bent echt). Het bindend studieadvies leunt heel erg op het stellen van kaders, verwachtingen en het aangeven van grenzen: hier ligt de lat! Superveilig dus.

De bsa in nieuwe vorm – het dringende advies – leunt misschien wel veel sterker op het principe van erkenning en autonomie. Wat een heel leuke uitdaging kan zijn voor zowel de studenten als de studieloopbaancoaches. De verantwoordelijkheid voor de studie wordt nog scherper gelegd waar-ie hoort, namelijk bij de student.

Studeren is een dure hobby, maar het is ook de een van de beste investeringen die je in jezelf en jouw toekomst kan doen. Je mag dingen uitproberen, maar op een bepaald moment moet je ook doorzetten. Ergens tussen die twee uitersten zal je als student moeten balanceren. Er wordt niet alleen van jou als student verwacht dat je serieus met de studie aan de slag gaat, maar ook een zekere eerlijkheid naar jezelf of het haalbare kaart is of niet.

Voor coaches wordt het de uitdaging om de gesprekken nog scherper aan te gaan met studenten. De gesprekken zouden het niveau van de feiten en cijfers nog meer moeten gaan ontstijgen. Hup, zwemmen onder die ijsberg!

Waar ik benieuwd naar ben is of ons onderwijs klaar is voor de gevolgen van meer leunen op autonomie en erkenning. Is dit dringende advies een opstap naar meer ruimte en erkenning voor het feit dat ieders route naar het behalen van een diploma of een vervullende werkplek er anders uitziet?

De een zal, door omstandigheden intern of extern, een langer of hobbeliger pad hebben naar de eindstreep. De ander wil wellicht sneller of meer dan waar het standaardcurriculum ruimte voor biedt. Weer een ander komt erachter dat het hbo gewoon niet voor hem of haar is.

Er leiden vele wegen naar Rome. De slc-gesprekken gaan studenten hopelijk ondersteunen bij het vinden van hun weg. En nu dus zonder stok …

Executieve functies, de sleutel tot studiesucces ?

Gepubliceerd: 18 March 2022 • Leestijd: 2 minuten en 1 seconden • Myrthe

Om een redelijk functionerend mens te zijn in de maatschappij heb je allerlei vaardigheden nodig. Van op tijd uit bed komen, de koelkast gevuld houden tot rekeningen betalen. In allerlei alledaagse situaties doe je een beroep op je executieve functies: de combi van denk- en gedragsvaardigheden die je nodig hebt om iets voor elkaar te krijgen.

Ook in de context van de studie spelen deze executieve functies een significante rol. Het gaat hier om een breed scala aan vaardigheden. Een paar voorbeelden: Geef je het op als iets niet direct lukt of pak je door (reactie- inhibitie)? Ben je in staat om instructies op te volgen en inleverdata op langere termijn in de gaten te houden (werkgeheugen)?

Recent deed ik onderzoek naar de relatie tussen de mate waarin executieve functies waren ontwikkeld bij eerstejaarsstudenten van de technische Ad’s en de mate waarin zij studiesucces hadden. Graag deel ik hier een paar troostrijke, hoopgevende of tot nadenken stemmende conclusies voor docenten en studenten uit mijn onderzoek.

Om te beginnen: er zijn veel aanwijzingen dat goed ontwikkelde executieve functies bijdragen aan studiesucces. Beter nieuws nog: als docent of coach kun je gericht interventies inzetten om executieve functies te trainen of verder te ontwikkelen.

Of executieve functies goed zijn ontwikkeld wordt niet direct bepaald door de vooropleiding van een student. Leeftijd en sekse spelen wél een belangrijke rol. Jongens zijn over het algemeen later met het ontwikkelen van executieve functies dan meisjes. Interessant gegeven in het kader van de technische opleidingen, waar het gros van de studenten uit adolescente jongens bestaat.

Er is een rechtstreeks verband tussen studenten die aanwezig en actief zijn bij lessen en de mate waarin bepaalde executieve functies zijn ontwikkeld. Dat is dus meteen ook de Catch 22: deze studenten kunnen het al. Sterker nog: studenten die moeite hebben met bepaalde executieve functies hebben tevens moeite met het volgen van instructies voor opdrachten die executieve functies kunnen versterken. Hoe bereik je nu de studenten die het nog niet kunnen?

Het helpt als ze weten waar ze iets voor doen! Dus investeer in vroeg kennismaken met het werkveld en verbind verschillende onderwijsmodules aan elkaar (doelgericht doorzettingsvermogen). Studenten (misschien ook docenten, maar dat heb ik niet onderzocht 😊) hebben af en toe een ‘aai over de bol’ nodig of de erkenning dat iets moeilijk of lastig is. Dat motiveert (emotieregulatie)!

Hoe zou je als docent of student met bovenstaande informatie aan de slag kunnen gaan ? Kan inzetten op interventies voor het versterken van executieve functies ook voor jou studenten of jouw opleiding bijdragen aan studiesucces? Mijn tip zou zijn: start met werkvormen waarbij tijd en aandacht wordt besteed aan het adagium ‘Ken uzelve’, zeker als het om studievaardigheden gaat. Er zijn goede vragenlijsten die helpen sterke en zwakke punten op het gebied van executieve functies bij individuele studenten te analyseren. Investeer daarnaast in het dichterbij halen van het toekomstperspectief. Wat kan je met deze opleiding ? Waarom zou je dit willen leren of kunnen?